Shloka 11
लक्ष्मणक्रोधः सुग्रीवप्रबोधनं च
Lakshmana’s Wrath and the Summoning of Sugriva
ततश्शुभमतिः प्राज्ञो भ्रातुः प्रियहिते रतः।लक्ष्मणः प्रतिसंरब्धो जगाम भवनं कपेः4.31.10।।शक्रबाणासनप्रख्यं धनुः कालान्तकोपमः।प्रगृह्य गिरिशृङ्गाभं मन्दरः सानुमानिव।।4.31.11।।
tataḥ śubha-matiḥ prājño bhrātuḥ priya-hite rataḥ |
lakṣmaṇaḥ pratisaṃrabdho jagāma bhavanaṃ kapeḥ (4.31.10) ||
śakra-bāṇāsana-prakhyaṃ dhanuḥ kālānta-kopamaḥ |
pragṛhya giri-śṛṅgābhaṃ mandaraḥ sānumān iva (4.31.11) ||
ഇവിടെയും അതേ വിവരണം ആവർത്തിക്കുന്നു: ശുഭമതിയും പ്രാജ്ഞനുമായ ലക്ഷ്മണൻ, സഹോദരന്റെ ഹിതത്തിൽ നിരതനായി, ഉഗ്രനായി സുഗ്രീവന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. ഇന്ദ്രന്റെ ധനുസ്സിനോട് സാമ്യമുള്ളതും, പ്രളയാന്ത്യത്തിലെ കോപംപോലെ ഭയങ്കരവുമായതും, പർവ്വതശിഖരത്തെപ്പോലെ ഉയർന്നതുമായ—സാനുക്കളോടുകൂടിയ മന്ദരപർവ്വതംപോലെ—ആ ധനുസ്സിനെ പിടിച്ച് അവൻ മുന്നേറി.
The noblehearted, benevolent and wise Lakshmana, eager to please Rama, picked up his bow looking like a mountain peak, comparable to the bow of Indra and agitated with the anger of the god of Death entered the mansion of Sugriva which stood like the mountain peak of Mandara.
FAQs
The verse reinforces dharma as active guardianship: righteous ends (upholding pledged truth) may require strong, disciplined intervention.
A continued, heightened portrayal of Lakṣmaṇa’s approach to Sugrīva, emphasizing urgency and the seriousness of enforcing the pact.
Determination in service—Lakṣmaṇa embodies vigilant support for righteous leadership and truth-bound commitments.