Shloka 13
चित्रकूटवर्णनम् (Description of Chitrakūṭa) / Rama Shows Sita Chitrakuta
जलप्रपातैरुद्भेदैर्निष्यन्दैश्च क्वचित्क्वचित्।स्रवद्भिर्भात्ययं शैल स्स्रवन्मद इव द्विपः।।।।
jala-prapātair udbhedair niṣyandaiś ca kvacit kvacit | sravadbhir bhāti ayaṃ śailaḥ sravan-mada iva dvipaḥ ||
ജലപ്രപാതങ്ങളും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്ന ഉറവകളും ഇടയ്ക്കിടെ ഒഴുകുന്ന ചെറുനീരൊഴുക്കുകളും കൊണ്ട് ഈ പർവ്വതം ദീപ്തമാകുന്നു—മദസ്രാവം ചെയ്യുന്ന ദ്വിപനെപ്പോലെ.
Behold a waterfall here and a fountain there gushing from the earth and in other places, the mountain looks like an elephant rutting ichor.
FAQs
Dharma here is contemplative attentiveness: seeing nature as meaningful and ordered fosters inner steadiness, supporting righteous living even in exile.
Rāma poetically describes the mountain’s waters—falls and springs—to Sītā during their time at Citrakūṭa.
Rāma’s poetic insight and calm joy, transforming a harsh life into a disciplined appreciation of beauty.