Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 59, Shloka 25
एकोनषष्ठितमः सर्गः (Sarga 59): सुमन्त्रवाक्यं, अयोध्याविषादः, दाशरथिशोकसागरः
सूत यद्यस्ति ते किञ्चिन्मया तु सुकृतं कृतम्।त्वं प्रापयाऽऽशु मां रामं प्राणास्सन्त्वरयन्तिमाम्।।2.59.25।।
sūta yady asti te kiñcin mayā tu sukṛtaṃ kṛtam | tvaṃ prāpaya āśu māṃ rāmaṃ prāṇāḥ santvarayanti mām || 2.59.25 ||
ഹേ സൂതാ, ഞാൻ നിനക്കായി അല്പമെങ്കിലും സുകൃതം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഉടൻ എന്നെ രാമന്റെ അടുക്കൽ എത്തിക്കൂ; എന്റെ പ്രാണൻ തന്നെ എന്നെ മരണത്തിലേക്ക് ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നു.
O Charioteer, if ever I have rendered you any favour, quickly take me to Rama. My life is hastening me (fast running out).
FAQs
It highlights reciprocity and loyalty: Daśaratha appeals to past goodwill as a moral bond, urging prompt compassionate action in a moment of crisis.
Daśaratha, physically and mentally collapsing from separation, implores Sumantra to take him immediately to see Rāma.
Sumantra’s expected fidelity and service (sevā-dharma) to the king, and Daśaratha’s candid admission of human frailty.