Shloka 22
तस्मिन् प्रविष्टे पितुरन्तिकं तदा जन स्स सर्वो मुदितो नृपात्मजे।प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं यथोदयं चन्द्रमसस्सरित्पतिः।।।।
tasmin praviṣṭe pitur antikaṃ tadā janaḥ sa sarvo mudito nṛpātmaje |
pratīkṣate tasya punaḥ sma nirgamaṃ yathodayaṃ candramasaḥ saritpatiḥ ||
രാജകുമാരൻ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവിടെയുള്ള സർവ്വജനവും ആനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ വീണ്ടും പുറത്തുവരുന്നതിനെ, നദികളുടെ അധിപനായ സമുദ്രം ചന്ദ്രോദയം കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവർ കാത്തുനിന്നു.
When the prince approached his father all the people were delighted and awaited his return like the ocean waiting for the rise of the Moon.ityārṣē śrīmadrāmāyaṇē vālmīkīya ādikāvyē ayōdhyākāṇḍē saptadaśassargaḥ৷৷Thus ends the seventeenth sarga of Ayodhyakanda of the holy Ramayana, the first epic composed by sage Valmiki.
FAQs
Social trust in righteous rule: the people’s joy reflects their faith that Rāma embodies dharma and will uphold truthful, beneficent governance.
After Rāma enters to meet Daśaratha, the crowd remains outside, delighted, waiting for him to come back out.
Rāma’s moral authority—his presence inspires collective hope and confidence in dharmic leadership.