Shloka 21
जटायुवृत्तान्तः
Jatāyu’s Testimony and Rāma’s Grief
रामस्तस्य तु विज्ञाय बाष्पपूर्णमुखस्तदा।द्विगुणीकृततापार्तस्सीतासक्तां प्रियां कथाम्।।।।
rāmas tasya tu vijñāya bāṣpapūrṇamukhas tadā |
dviguṇīkṛtatāpārtaḥ sītāsaktāṃ priyāṃ kathām ||
അവനിൽ നിന്നു സീതയോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രിയവൃത്താന്തം അറിഞ്ഞപ്പോൾ രാമന്റെ മുഖം കണ്ണുനീരാൽ നിറഞ്ഞു; താപത്തിൽ പീഡിതനായ അവന്റെ ശോകം ഇരട്ടിയായി, ദുഃഖത്തിൽ അവൻ അശക്തനായി.
Having known from Jatayu the story of his beloved Sita, Rama was full of tears, his grief redoubled.
FAQs
Dharma acknowledges humane emotion: righteousness is not emotional numbness; Rāma’s tears show moral sensitivity and deep fidelity to relationship and duty.
After hearing Jatāyu’s report about Sītā, Rāma is overwhelmed; the confirmation of her abduction intensifies his suffering.
Rāma’s prema-bhāva (steadfast love) and karuṇā (tenderness) are foregrounded.