Shloka 73
गोदावरीतटे सीतान्वेषणम्
The Search for Sītā at the Godāvarī
इत्युक्त्वा रोषताम्राक्षो रामो निष्पीड्य कार्मुकम्।शरमादाय सन्दीप्तं घोरमाशीविषोपमम्।।3.64.72।।सन्धाय धनुषि श्रीमान्रामः परपुरञ्जयः।युगान्ताग्निरिव क्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत्।।3.64.73।।
ity uktvā roṣa-tāmrākṣo rāmo niṣpīḍya kārmukam | śaram ādāya sandīptaṃ ghōram āśīviṣopamam || 3.64.72 || sandhāya dhanuṣi śrīmān rāmaḥ parapurañjayaḥ | yugāntāgnir iva kruddha idaṃ vacanam abravīt || 3.64.73 ||
ഈ ശ്ലോകം അതേ സംഭവവിവരണം ആവർത്തിക്കുന്നു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ശ്രീരാമൻ ധനുസ്സിനെ വളച്ച്, ജ്വലിക്കുന്ന ഭയങ്കര വിഷസർപ്പസമാന അമ്പ് എടുത്തു ധനുസ്സിൽ ഘടിപ്പിച്ചു; യുഗാന്താഗ്നിപോലെ ക്രുദ്ധനായി വീണ്ടും വചനം അരുളിച്ചെയ്തു.
After speaking these words, handsome Rama, his eyes red with anger, pressed his bow, took out the glowing arrow that was dreadful like a poisonous serpent, fixed it to his bow and said these words in a rage like the fire at the time of dissolution of the world.
FAQs
As a repeated narration, it continues to foreground the dharmic issue of whether immense power will be restrained by maryādā or driven by anger.
A Southern Recension duplication/renumbering repeats the description of Rāma readying his bow and arrow in apocalyptic wrath.
Readiness to act against adharma—paired with the didactic reminder that righteous ends require disciplined means.