Shloka 17
वित्रासयितुकामा वा लीना स्यात्कानने क्वचित्।जिज्ञासमाना वैदेही त्वां मां च पुरुषर्षभ।।।।तस्याह्यन्वेषणे श्रीमन् क्षिप्रमेव यतावहे।
vitrāsayitukāmā vā līnā syāt kānane kvacit |
jijñāsamānā vaidehī tvāṁ māṁ ca puruṣarṣabha ||3.61.17||
tasyā hy anveṣaṇe śrīman kṣipram eva yatāvahe |
അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ച വൈദേഹി വനത്തിൽ എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം—ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നെയും എന്നെയും പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, ഹേ ശ്രീമാനേ, അവളെ തേടാൻ നാം ഉടൻ പരിശ്രമിക്കാം.
O scion of the Kakutsthas, let us search all over the forest if you please. Do not indulge in sorrow.
FAQs
Dharma is prompt, united effort in a crisis: rather than speculation alone, Lakṣmaṇa directs Rāma toward immediate action grounded in care and responsibility.
Lakṣmaṇa imagines Sītā might be hiding to startle or test them, and urges Rāma to begin the search immediately.
Initiative and loyal partnership—Lakṣmaṇa offers both explanation and a plan, reinforcing Rāma’s capacity to act.