Shloka 1
सीतान्वेषणविलापः
Rama’s Lament and Search for Sita
भृशमाव्रजमानस्य तस्याधो वामलोचनम्।प्रास्फुरच्चास्खलद्रामो वेपथुश्चाप्य जायत।।3.60.1।।
bhṛśam āvrajamānasya tasyādho vāmalocanam |
prāsphurac cāskhalad rāmo vepathuś cāpy ajāyata || 3.60.1 ||
മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന രാമന്റെ ഇടത് കണ്ണ് ശക്തമായി തുടിച്ചു; അവൻ ഇടറിപ്പോയി, ശരീരത്തിൽ വിറയൽ ഉണ്ടായി—ദുഃഖം സൂചിപ്പിക്കുന്ന അപശകുനങ്ങൾ.
All groups of sages, who knew dharma, and were upholders of righteousness reached Rama, the supreme knower of dharma, and said:
FAQs
Dharma is tested under suffering: the verse signals the coming crisis where steadfastness must endure fear and uncertainty.
At the onset of the Sītā-separation episode, bodily omens appear in Rāma, foreshadowing calamity.
Rāma’s human vulnerability before impending duty—his body reacts even as he must continue acting rightly.