Shloka 46
जटायुरावणयुद्धम्
Jatayu’s Combat with Ravana
ततस्तु तं पत्ररथं महीतले निपातितं रावणवेगमर्दितम्।पुनः परिश्वज्य शशिप्रभानना रुरोद सीता जनकात्मजातदा।।।।
tatas tu taṃ pattrarathaṃ mahītale nipātitaṃ rāvaṇavegamarditam |
punaḥ pariśvajya śaśiprabhānanā ruroda sītā janakātmajā tadā ||
അപ്പോൾ ജനകനന്ദിനിയായ ചന്ദ്രമുഖിയായ സീത, രാവണന്റെ വേഗത്തിൽ മർദ്ദിതനായി ഭൂമിയിൽ വീണുകിടന്ന ആ പത്രരഥനായ ജടായുവിനെ വീണ്ടും ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഹൃദയം പിളർക്കുന്ന വിധം കരഞ്ഞു.
The mighty Ravana fully released his dreadful, sharp arrows that went straight and pierced the vulture.
FAQs
Dharma is relational and compassionate: honoring sacrifice, mourning the righteous, and responding to protection with humaneness and gratitude.
Sītā physically holds Jatāyu—now crushed and grounded by Rāvaṇa’s assault—and breaks into tears.
Sītā’s compassion and fidelity to moral bonds (treating Jatāyu like family).