Shloka 32
सीतया लक्ष्मणप्रेषणम् — Sita urges Lakshmana to seek Rama
The crisis of the ‘distressed voice’
धिक्त्वामद्य प्रणश्य त्वं यन्मामेवं विशङ्कसे।स्त्रीत्वलदुष्टं स्वभावेन गुरुवाक्ये व्यवस्थितम्।।3.45.32।।
dhik tvām adya praṇaśya tvaṃ yan mām evaṃ viśaṅkase | strītvāl laduṣṭaṃ svabhāvena guru-vākye vyavasthitam ||3.45.32||
നിനക്കു ധിക്കാരം—ഇന്നു നീ നശിക്കട്ടെ; എന്നെ ഇങ്ങനെ സംശയിക്കുന്നതുകൊണ്ട്. ഞാൻ ഗുരുവിന്റെ കല്പനയിൽ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നു; എങ്കിലും ‘സ്ത്രീത്വ’ത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ദോഷഭരിത സ്വഭാവം കൊണ്ടു നീ എന്നെ സംശയിക്കുന്നു (എന്ന് അവൻ ക്രോധത്തോടെ പറയുന്നു).
Fie upon you. Like a woman of wicked nature you doubt me when I stood firm by my brother's words. You will go to ruin.
FAQs
Fidelity to rightful command (guru-vākya) is presented as dharma; the verse also warns how suspicion and insulting speech fracture righteous relations.
Lakṣmaṇa, provoked, rebukes Sītā for doubting his intentions though he is acting under Rāma’s authority.
Loyalty and obedience—Lakṣmaṇa stresses that his actions are grounded in adherence to his elder brother’s word.