Shloka 2
सीतया लक्ष्मणप्रेषणम् — Sita urges Lakshmana to seek Rama
The crisis of the ‘distressed voice’
न हि मे हृदयं स्थाने जीवितं वाऽवतिष्ठति।क्रोशतः परमार्तस्य श्रुतश्शब्दो मया भृशम्।।3.45.2।।आक्रन्दमानं तु वने भ्रातरं त्रातुमर्हसि।
na hi me hṛdayaṃ sthāne jīvitaṃ vā ’vatiṣṭhati | krośataḥ paramārtasya śrutaḥ śabdo mayā bhṛśam || 3.45.2 || ākrandamānaṃ tu vane bhrātaraṃ trātum arhasi |
എന്റെ ഹൃദയവും—എന്റെ ജീവനും പോലും—സ്ഥിരമായി നില്ക്കുന്നില്ല; അത്യന്തം ആർത്തനായി കരയുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ വ്യക്തമായി കേട്ടു. വനത്തിൽ വേദനയിൽ ആക്രന്ദിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ രക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ പോകണം.
These demons wander about tormenting others and spreading rumours of all kinds.You need not worry about them.
FAQs
Dharma here is the duty to protect family—especially a brother in danger—placing righteous action above hesitation.
Sītā believes she has heard Rāma’s anguished cry from the forest and urges Lakṣmaṇa to go to him immediately.
Urgency in protection and loyalty to kin, framed as a moral obligation (rakṣaṇa-dharma).