Shloka 5
खर
शूर्पणखा-संवादः | Khara and Surpanakha: Lament, Reproach, and the Janasthana Crisis
अनाथवद्विलपसि नाथे तु मयि संस्थिते।उत्तिष्ठोत्तिष्ठ माभैषीर्वैक्लव्यं त्यज्यतामिह।।।।
anāthavad vilapasi nāthe tu mayi saṃsthite | uttiṣṭhottiṣṭha mā bhaiṣīr vaiklavyaṃ tyajyatām iha ||
ഞാൻ ഇവിടെ നിന്റെ നാഥനും രക്ഷകനുമായി നില്ക്കുമ്പോൾ, നീ അനാഥയെപ്പോലെ എന്തിന് വിലപിക്കുന്നു? എഴുന്നേൽക്കു, എഴുന്നേൽക്കു—ഭയപ്പെടേണ്ട; ഈ അശക്തി ഇപ്പോൾ തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കു.
When I am here like a lord to protect you, why do you weep like an orphan? Get up. Give up your anxiety. Be not afraid.
FAQs
Dharma is framed as the duty of protection and reassurance: a leader or guardian must uplift the distressed and restore courage.
Khara attempts to console Śūrpaṇakhā, urging her to stop grieving as though abandoned.
Protective resolve—Khara presents himself as a ‘nātha’ (support) and commands steadiness over panic.