Shloka 26
खरस्य क्रोधः — शूर्पणखावृत्तान्तकथनम्
Khara’s Wrath and Śūrpaṇakhā’s Report
ततस्तु ते तं समुदग्रतेजसं तथापिऽतीक्ष्णप्रदरा निशाचराः।न शेकुरेनं सहसा प्रमर्दितुं वनद्विपा दीप्तमिवाग्निमुत्थितम्।।।।
tatas tu te taṃ samudagratejasaṃ tathāpi tīkṣṇapradarā niśācarāḥ | na śekur enaṃ sahasā pramardituṃ vanadvipā dīptam ivāgnim utthitam ||
അപ്പോൾ ആ നിശാചര രാക്ഷസർ—മൂർച്ചയുള്ള, ഭേദക ആയുധങ്ങളോടെ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും—അത്യന്തം തേജസ്സുള്ള അവനെ ഒരേ വേളയിൽ തകർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; വനയാനകൾ പുതുതായി ഉയർന്ന ജ്വലിക്കുന്ന കാട്ടുതീയെ നേരിടാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ।
Which valiant person among gods, gandharvas, sages and other great people, has disfigured you like this ?
FAQs
Dharma is portrayed as protective power: when righteousness stands firm, unjust force cannot easily overwhelm it, just as animals cannot rush a raging fire.
The fourteen rākṣasas attempt a sudden assault, but they fail to overpower Rāma despite their weapons.
Rāma’s steadfast courage and righteous strength—an inner tejas that makes him unassailable to adharma-driven aggression.