Adhyaya 85

ഈ അധ്യായത്തിൽ മഹാദേവൻ ഉമയോട് പറയുന്നു: ജലത്തിൽ അധിവസിക്കുന്ന ഹരി—കേശവൻ, ജനാർദനൻ, മാധവൻ—വിഷ്ണുവിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ঋതുകാലിക വൈഷ്ണവ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. വൈശാഖ–ജ്യേഷ്ഠ മാസങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഏകാദശി–ദ്വാദശി ദിനങ്ങളിൽ, ഗാനം-വാദ്യം-നൃത്തം എന്നിവയോടെ മഹോത്സവം നടത്തണം. മണ്ണ്‌വേദിയിൽ “വിഷ്ണുവിന്റെ ശയ്യ” നിർമ്മിച്ച് ശീതള സുഗന്ധജലം ഒരുക്കി, ശാലഗ്രാമരൂപത്തിൽ—അല്ലെങ്കിൽ ഗോപാല/രാമാദി വിഗ്രഹരൂപത്തിൽ—വിഷ്ണുവിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ജലത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തുളസി-സുഗന്ധിത ജലത്തോടെ നിർദ്ദിഷ്ട മന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്യണം; ദ്വാദശിയുടെ രാത്രിയിൽ പ്രത്യേകാരാധനയും ജാഗരണവും വിധേയമാണ്. ഫലം അതിമഹത്തായതായി പറയുന്നു—അനേകം യജ്ഞങ്ങൾക്കു തുല്യമായ പുണ്യം, കുലശുദ്ധി, യമയാതനകളിൽ നിന്നുള്ള മോചനം, വംശത്തിന് നരകരക്ഷ, ഒടുവിൽ സായുജ്യ/മോക്ഷം. എന്നാൽ അശ്രദ്ധ, പാപബുദ്ധി, നാസ്തിക്യം, സ്ഥിരസംശയം, വെറും തർക്കപ്രാധാന്യം—ഈ അഞ്ചു ഭാവങ്ങൾ ഫലം തടയും എന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു।