Adhyaya 45

ഈ അധ്യായത്തിൽ വസിഷ്ഠൻ രാജാവ് മാൻധാതാവിനോട് ധാത്രി/ആമലകി വൃക്ഷം പരമ വൈഷ്ണവ തീർത്ഥമാണെന്ന് പറയുന്നു; അതിന്റെ സ്മരണം, സ്പർശം, ധാരണം എന്നിവ പുണ്യം പലമടങ്ങ് വർധിപ്പിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ദീപ്തബിന്ദുവിൽ നിന്നാണ് ഈ വൃക്ഷം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന ഉത്ഭവകഥ വരുന്നു; ദേവരും ഋഷികളും അത്ഭുതപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു അശരീരി വാക്ക് പ്രത്യക്ഷമായി അതിന്റെ പവിത്രത പ്രഖ്യാപിച്ച്, താനേ ശാശ്വത വിഷ്ണുവാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർന്ന് വിഷ്ണു ഫാൽഗുണ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ആമലകി ഏകാദശി വ്രതത്തിന്റെ ശുഭകാലം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വാദശി തിഥി പുഷ്യ നക്ഷത്രയോഗത്തോടു ചേർന്നാൽ മഹാഫലം. ജാഗരണം, പൂജ, അർഘ്യം, പ്രദക്ഷിണ, സംഗീത-സ്തോത്രപാരായണം, പ്രഭാത ആർതി, ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനം-ഭോജനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വിധി പറയുന്നു. ജാഗരണഫലം സഹസ്ര ഗോദാനത്തോടു തുല്യമെന്നും, വിഷ്ണുലോകത്തിൽ നിന്നു പതനം ഉണ്ടാകില്ലെന്നും ആവർത്തിച്ച് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.