Adhyaya 34

ഈ അധ്യായത്തിൽ നാരദൻ ശിവനോടു ത്രിസ്പൃശാ-വ്രതത്തിന്റെ (ത്രിസ്പൃശാ ഏകാദശി) മഹിമയും വിധിയും ചോദിക്കുന്നു. ശിവൻ ഇത് കലിയുഗത്തിൽ പാപവും ശോകവും നശിപ്പിക്കുകയും വിഷ്ണു/കൃഷ്ണഭക്തിയാൽ മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നതായി പുകഴ്ത്തുന്നു. തുടർന്ന് അന്തർകഥയിൽ ജാഹ്നവീ ഗംഗ, സ്നാനാർത്ഥി ഭക്തരുടെ പാപം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനാൽ കലിദോഷഭാരത്തിൽ പീഡിതയായി, പ്രാചീമാധവനെ ശരണം പ്രാപിച്ച് പരിഹാരം തേടുന്നു; മാധവൻ ഈ വ്രതം തീർത്ഥങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, മറ്റു വ്രതങ്ങൾ എന്നിവയെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ത്രിസ്പൃശയുടെ തിഥിനിർണ്ണയം വിശദീകരിക്കുന്നു—ഏകാദശി, ദ്വാദശി, ത്രയോദശി എന്നിവയുടെ പ്രത്യേക സംയോഗം; കൂടാതെ ദശമി-വേധം (ദശമിയുടെ സ്പർശം) ഉണ്ടെങ്കിൽ വ്രതം ഒഴിവാക്കണമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ്. ശ്രീകൃഷ്ണവചനമായി ശുദ്ധ തിഥിയിൽ ഉപവാസം പാലിക്കാനുള്ള നിയമം പറയുന്നു. തുടർന്ന് വിധിയിൽ സ്വർണ്ണപ്രതിമ നിർമ്മാണം, എള്ളും രത്നങ്ങളും നിറച്ച പാത്ര/കലശങ്ങൾ, തുളസിയാൽ ദാമോദരപൂജ, അർഘ്യ–നൈവേദ്യ–ദീപം, രാത്രിജാഗരണം കീർത്തനത്തോടെ, ഗുരുപൂജ, ദാനം, ബ്രാഹ്മണഭോജനം എന്നിവ വരുന്നു. അവസാനം ശ്രവണം–ലേഖനം–ആചരണം വഴി മഹാപുണ്യം, പിതൃഉദ്ധാരം, പലർക്കും മോക്ഷം എന്ന ഫലശ്രുതിയോടെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.