Adhyaya 24

ഈ അധ്യായത്തിൽ പ്രയാഗത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഗംഗാ‑യമുനാ സംഗമസ്ഥാനത്ത്, സരസ്വതിയുടെ സാന്നിധ്യത്തോടുകൂടി നിലകൊള്ളുന്ന പ്രയാഗം ത്രിലോകത്തിലും ശ്രേഷ്ഠവും അനുപമവും ആയ തീർത്ഥമെന്നു സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രഭാതസ്നാനവും യഥാശക്തി ദാനവും വിധിയായി പറയുന്നു; അതിലൂടെ മഹാപാപനാശം, സമൃദ്ധി, ദീർഘായുസ്സ്, ഒടുവിൽ പരമപദപ്രാപ്തി എന്നിവ ലഭിക്കുമെന്നു പറയുന്നു. അക്ഷയവടത്തിന്റെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടും ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപങ്ങൾ ക്ഷയിക്കും; അവിടെ പൂജയും യജ്ഞോപവീതം കൊണ്ടുള്ള പവിത്രാവരണം ചെയ്യുന്നതും വിവരിക്കുന്നു. പ്രയാഗത്തിൽ വിഷ്ണു മാധവരൂപത്തിൽ നിത്യവാസിയാണെന്ന് പറയുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം മഹാപാപവിമോചനമാകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് മാഘമാസസ്നാനം അത്യന്തം ഫലദായകം—വൈകുണ്ഠപ്രാപ്തിയും ചതുര്ഭുജരൂപപ്രാപ്തിയും വരെ നൽകുന്നു; അല്പസ്നാനവും പാപികൾക്ക് താരകമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു।