Adhyaya 237

രുദ്രൻ പാർവതിയോട് പറയുന്നു—ശ്വേതദ്വീപിലെ ഹരിധാമത്തിൽ ദ്വാരപാലകരായ ജയനും വിജയനും സനകാദി കുമാരന്മാരെ അപമാനിച്ചതിനാൽ കുമാരന്മാർ ശാപം നൽകി. ഭഗവാൻ അവരുടെ ഭക്തി നശിക്കില്ലെന്ന് അനുഗ്രഹിച്ച്, ദാസ്യവും വൈരവും കലർന്ന ജന്മങ്ങളിലേക്ക് അവരെ നിയോഗിച്ചു; ആ പതനമാണ് ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരായ ഹിരണ്യകശിപുവും ഹിരണ്യാക്ഷനും ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, ദിവ്യ അപരാധത്തിൽ നിന്ന് അവതാര-കാരണമെന്ന ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂമിയെ ബലമായി രസാതലത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർ നാരായണന്റെ ശരണം തേടി. വിഷ്ണു വരാഹാവതാരമായി അവതരിച്ച് ദൈത്യനെ വധിച്ചു, ഭൂമിയെ ഉയർത്തി വീണ്ടും യഥാസ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. ദേവന്മാർ വേദസ്വരൂപ സ്തോത്രത്തോടെ സ്തുതിച്ചു—ഋഗ്, സാമ, യജുർ, ഓംകാരമൊക്കെയും ഭഗവാന്റെ തന്നെ സ്വരൂപമാണെന്ന് പാടി. അവസാനം ഈ സ്തോത്രപാരായണവും പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേൽക്കലും സമൃദ്ധി നൽകുമെന്ന് ഉപദേശിച്ച്, രുദ്രൻ നരസിംഹാവതാരകഥയിലേക്ക് മാറുന്നു.