Adhyaya 232

സമുദ്രമഥനത്തിൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മന്ദരപർവ്വതം പിഴുതെടുത്ത് മഥനദണ്ഡമാക്കി സ്ഥാപിക്കുന്നു; നാരായണൻ കൂർമരൂപം ധരിച്ചു അതിന് അധാരമാകുന്നു. വാസുകി കയറായി മാറി മഥനം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ ഋഷിമാർ ഉപവാസ-നിയമങ്ങളോടെ ശ്രീസൂക്തം പാരായണം ചെയ്യുകയും ഏകാദശിയിൽ സഹസ്രനാമജപം അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യം കാലകൂടവിഷം ഉദ്ഭവിച്ച് എല്ലാവരും ഭീതിയിൽ ഓടിപ്പോകുന്നു. ശങ്കരൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് നാരായണനെ ധ്യാനിച്ച് “അച്യുത, അനന്ത, ഗോവിന്ദ” എന്ന ത്രിനാമമന്ത്രത്താൽ വിഷത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; ഈ മന്ത്രഫലമായി മരണഭയം, വിഷഭയം, രോഗഭയം, അഗ്നിഭയം എന്നിവ ശമിക്കും എന്ന് പറയുന്നു. പിന്നീട് മഥനം തുടരുമ്പോൾ ജ്യേഷ്ഠാദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അശൗചം, അശുദ്ധി, അധർമ്മാചാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അമംഗലഗൃഹങ്ങളിൽ അവളുടെ വാസം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് വാരുണി, സുറാ, അപ്സരസ്സുകൾ, ഗന്ധർവ്വർ, ഐരാവതം, ഉച്ചൈഃശ്രവ, ധന്വന്തരി, പാരിജാതം, സുരഭി, സോമൻ, തുളസി, ജഗദ്ധാത്രി മുതലായവ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. അവസാനം മഹാലക്ഷ്മി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാർ ശ്രീസൂക്തം ചൊല്ലി അവളെ സ്തുതിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ നിത്യവാസം ചെയ്യണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; ലക്ഷ്മി അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിതയായപ്പോൾ ലോകമാകെ സമൃദ്ധിയും സൗഭാഗ്യവും മംഗളവും വ്യാപിക്കുന്നു.