Adhyaya 227

ഉമാ മന്ത്രാർത്ഥവും ഈശ്വരസ്വരൂപവും വിശദീകരിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ മഹേശ്വരൻ ഹരി-നാരായണനെയാണ് പരമാത്മാവും സർവ്വവ്യാപിയും എന്നു ഉപദേശിക്കുന്നു; എങ്കിലും ശ്രീയോടൊപ്പം ഭോഗലീലാർത്ഥം മംഗളമായ ദിവ്യരൂപം അവൻ ധരിക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു. ലക്ഷ്മി അവന്റെ അവിഭാജ്യ ശക്തി—വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ സർവ്വത്ര വ്യാപിച്ചവൾ; ശ്രീ, ഭൂ, നീലാ മുതലായ പല നാമങ്ങളാൽ സ്തുത്യ, അവളുടെ ജപനാമങ്ങളും ആവാഹനങ്ങളും സമൃദ്ധിദായകമെന്നു പ്രതിപാദിക്കുന്നു. പിന്നീട് ത്രിപാദ-വിഭൂതി സിദ്ധാന്തം—ഈ ലോകം ഒരു പാദമാത്രം; ശാശ്വതമായ മൂന്നു പാദങ്ങൾ പ്രകൃതി/പ്രധാനത്തിന് അതീതമായി വിരജാ നദിയുടെ അപ്പുറത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. കാലം, ഗുണമായ, സൃഷ്ടി, പ്രളയം എന്നിവ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ച് അവസാനം വൈകുണ്ഠധാമമായ പരമവ്യോമത്തിന്റെ ദീപ്തിമയ വിവരണം വരുന്നു—സൂര്യാഗ്നികൾക്കും അതീതം; ജ്ഞാനഭക്തികളാൽ പ്രാപ്യം, മോക്ഷസ്വരൂപം, പുനരാവർത്തനരഹിതം।