Adhyaya 218

നാരദൻ രാജാവിനോട് പുഷ്കരതീർത്ഥത്തിന്റെ അത്ഭുത മഹിമ പുകഴ്ത്തുന്നു—അത് ശിവാനുഗ്രഹം നൽകുന്നതും വിഷ്ണുവിന് പ്രിയങ്കരവുമാണ്. ഒരിക്കൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു പുണ്ഡരീകന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു മാസം പാർത്തുവെന്നും, ആ തീർത്ഥപ്രഭാവം കൊണ്ടു പുണ്ഡരീകന്റെ പാപിയായ ഇളയ സഹോദരൻ ഭരതനും മോക്ഷം പ്രാപിച്ചുവെന്നും പറയുന്നു. തുടർന്ന് വിദ്യർഭദേശത്തെ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണൻ മാലവൻ, സിംഹസ്ഥ ഗുരുവിന്റെ ശുഭകാലത്ത് ഗോദാവരിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യാനും, യോഗ്യപാത്രത്തിനേ സ്വർണ്ണദാനം നൽകാനുമായി യാത്ര ചെയ്യുന്നു. അവൻ സഹോദരിയുടെ മകൻ പുണ്ഡരീകനെ ഉത്തമപാത്രമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു ധനത്തിന്റെ പകുതി ദാനം ചെയ്യുന്നു; പുണ്ഡരീകൻ പിന്നെ ശ്രോത്രിയ ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനം വിതരണം ചെയ്യുന്നു. മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ഭരതൻ ഗുരുതര മുറിവുകളോടെ മരണാസന്നനായി കാണപ്പെടുന്നു. ഭരതൻ മരിച്ച ശേഷം ദിവ്യവിമാനത്തിൽ ഉയർന്ന്, തന്റെ മഹാപാപങ്ങൾ സമ്മതിച്ച് പശ്ചാത്താപത്തോടെ—പുഷ്കരതീർത്ഥത്തിന്റെ കൃപയാലാണ് ഈ ഗതി ലഭിച്ചതെന്ന് പറയുന്നു; ഇങ്ങനെ തീർത്ഥപ്രഭാവം ഭക്തിയും അനുതാപവും ചേർന്ന് ഫലിക്കുന്നതായി അധ്യായം വ്യക്തമാക്കുന്നു.