Adhyaya 213

ഈ അധ്യായത്തിൽ കാളിന്ദി (യമുന) തീരത്തിലെ മധുവനത്തിന്റെയും വിശ്രാന്തി തീർത്ഥങ്ങളുടെയും മഹിമ വർണ്ണിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് നൃപവിശ്രാന്തി ഘട്ടത്തിൽ ശ്രീകോല (വരാഹ) രൂപത്തിൽ വിഷ്ണു വസിക്കുന്നുവെന്നും, അവിടെ സ്നാനം-ദാനം മുതലായ കർമ്മങ്ങൾക്ക് മഹാഫലം ലഭിക്കുന്നുവെന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തകഥ: ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണൻ കുശലൻ അശീല ഭാര്യ കാരണം നശിക്കുന്നു. അവന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം അവൾ ഭക്തി നടിച്ച്, പിന്നെ പാപാർജിത ധനത്തിൽ പുത്രൻ കുണ്ഡന്റെ ഉപനയനം നടത്തിക്കുന്നു; പുത്രൻ നാരായണഭക്തനായി ദിവ്യലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. അവൾ പാപത്തിൽ തന്നെ തുടരുകയും കുറ്റവും രോഗവും മൂലം ക്ഷയിച്ച്, സംസ്കാരങ്ങളില്ലാതെ മരിച്ച് റൗരവ നരകത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും, പിന്നെ ശ്മശാനത്തിൽ പല്ലി രൂപത്തിൽ ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പുത്രൻ അവളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്—സത്യ തീർത്ഥത്തിൽ ദേഹത്യാഗം അല്ലെങ്കിൽ വിഷ്ണുശരണാഗതി മാത്രമേ മോചനോപായമാകൂ; പ്രത്യേകിച്ച് ഹരിപ്രസ്ഥ–മധുവനത്തിൽ ശ്രാദ്ധ-പിണ്ഡദാനം ഗയാശ്രാദ്ധഫലത്തെക്കാൾ നൂറിരട്ടി അധികമെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു।