Adhyaya 2

ഈ അധ്യായത്തിൽ ബദരികാശ്രമത്തിന്റെ മഹിമയെ അത്യന്തം പുണ്യപ്രദമായതായും പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായതായും വാഴ്ത്തുന്നു. ഹിമാലയശിഖരത്തിൽ നര-നാരായണ ഭഗവാന്റെ നിത്യസാന്നിധ്യം ഉണ്ടെന്നും, ശ്വേതവും ശ്യാമവും എന്നിങ്ങനെ ദ്വിരൂപപ്രകാശം ഉണ്ടെന്നും വിവരിക്കുന്നു. തീർത്ഥയാത്രയിലെ പരിശ്രമം പോലും ആത്മീയഫലം നൽകുന്നതായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഉത്തരായണകാലത്ത് അവിടെ പൂജാ-ആരാധനകൾ പ്രത്യേകമായി വർധിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഹിമപാതം മൂലം ചില മാസങ്ങൾ ഉപാസനയ്ക്ക് തടസ്സം സംഭവിക്കുന്നു, സൂര്യൻ ദക്ഷിണായനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ വഴി വീണ്ടും സുഗമമാകുന്നു എന്ന ഋതുചക്രവും പറയുന്നു. അലകനന്ദയെ ഗംഗാസ്വരൂപമായി കണക്കാക്കി, സ്നാനവും ദർശനവും മഹാപാപങ്ങൾ വരെ ശുദ്ധീകരിക്കും എന്ന് തീർത്ഥമാഹാത്മ്യം ഉറപ്പിക്കുന്നു. അവസാനം വരദാനസംവാദം: ശ്രീനാരായണൻ രുദ്രനെ കൈലാസാധിപതിയും ലോകരക്ഷകനുമായി സ്തുതിക്കുന്നു. രുദ്രൻ ശാശ്വതഭക്തിയും, ഉപാസകർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്ന ഉപകാരകനായി പ്രസിദ്ധിയുമെന്ന വരം യാചിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ ശൈവ തപസ്സും വൈഷ്ണവ അനുഗ്രഹവും ഏകീകരിച്ച് കാണിക്കുന്നു.