Adhyaya 197

ആത്മദേവൻ പരലോകഗമനം ചെയ്ത ശേഷം ധുന്ധുകാരി അമ്മയെ ഭീതിപ്പെടുത്തി പീഡിപ്പിച്ചതിനാൽ ആ ഭയത്തിൽ തന്നെ അമ്മ മരിക്കുന്നു. ഗോകർണൻ അമ്മയുടെ പ്രേതകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു തീർത്ഥയാത്ര തുടരുകയും ഗയാശ്രാദ്ധവും നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ധുന്ധുകാരി പാപജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം വേശ്യകളാൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും പ്രേതമായി മാറി ജലമില്ലാതെ തൃഷ്ണാവേദനയിൽ കഠിനമായി പീഡിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ മടങ്ങി വന്ന് ഗോകർണന്റെ മുമ്പിൽ ഭയാനക രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു പാപങ്ങൾ സമ്മതിച്ച്, ഗയാശ്രാദ്ധം മാത്രം മോക്ഷം നൽകില്ലെന്ന് പറയുന്നു. ഗോകർണൻ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണരുമായി ആലോചിക്കുന്നു; അവർ സൂര്യദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഭാസ്കരൻ ഉപായം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു—ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രീമദ് ഭാഗവത സപ്താഹ പാരായണം, കൂടാതെ ‘വാഞ്ഛാ-ചിന്താമണി’ സ്തോത്രജപം. തുങ്ഗഭദ്രാ തീരത്ത് ഗോകർണൻ സപ്താഹം നടത്തുമ്പോൾ ഏഴാം ദിവസം ധുന്ധുകാരി പ്രേതബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു. തുടർന്ന് രണ്ടാം സപ്താഹത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണദർശനം സംഭവിച്ച് ശ്രോതാക്കളോടുകൂടി എല്ലാവരും ഗോളോകഗമനം ചെയ്തതായി പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ കഥാശ്രവണം സർവ്വർക്കും മോക്ഷദായകമാണെന്ന മഹിമ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.