Adhyaya 196

അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ വൈഷ്ണവഭക്തിക്ക് പ്രതികരിച്ച് ഭഗവാൻ ഹരി അവതരിക്കുന്നതും, ഉത്സവമയമായ അന്തരീക്ഷം കലിയുഗത്തിലെ അശുഭത നീക്കുന്നതും പറയുന്നു. ലോകത്തിന്റെ മറവിയെ കണ്ട നാരദൻ കുമാരന്മാരോട് ചോദിക്കുന്നു—കലിയുഗത്തിൽ ശുദ്ധിയുടെ മാർഗം എന്ത്? ഏഴുദിവസത്തെ ഹരികഥാ-ശ്രവണരൂപ ‘സപ്താഹ യജ്ഞം’ എങ്ങനെ എല്ലാവരെയും പവിത്രമാക്കുന്നു? കുമാരന്മാർ സപ്താഹത്തിന്റെ മഹിമ പാടുന്നു—അത് ഘോരപാപികളുടേയും പാപം നശിപ്പിക്കുന്നതും ഭക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. പിന്നീട് തുങ്ഗഭദ്രാ തീരത്തിലെ പുരാതന കഥ ആരംഭിക്കുന്നു—സന്താനമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ ആത്മദേവനും കലഹപ്രിയയായ ഭാര്യ ധുംധുലിയും. ഒരു സിദ്ധയോഗി ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ പുത്രലാഭമില്ലെന്ന് പറയുന്നു; എന്നിരുന്നാലും വ്രതങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു ഫലം നൽകുന്നു. ധുംധുലി വഞ്ചനയിലൂടെ ഗർഭധാരണം ഒഴിവാക്കുന്നു; ഫലമായി ദുഷ്ടൻ ധുംധുകാരി, ദിവ്യ വത്സരൂപ പുത്രൻ ഗോകർണൻ എന്നിവർ ജനിക്കുന്നു. ധുംധുകാരി ഗൃഹം നശിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഗോകർണൻ വൈരാഗ്യവും ഭക്തിയും ഉപദേശിക്കുന്നു. അവസാനം ആത്മദേവൻ വനത്തിലേക്ക് പോയി ഹരിധാമം പ്രാപിക്കുന്നു.