Adhyaya 192

പാർവതി ശിവനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു—ഭഗവദ്ഗീതയുടെ അഷ്ടാദശ അധ്യായങ്ങളുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടാദശമ അധ്യായത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പ്രസ്താവിക്കണമെന്നു. ശിവൻ പറയുന്നു—ഗീത ശാസ്ത്രസാരം; അജ്ഞാനവും ത്രിവിധതാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതു; യമദൂതന്മാരെ ദമിപ്പിക്കുന്നതു; രോഗശമനകാരിണി. രസങ്ങളിൽ അമൃതം, തീർത്ഥങ്ങളിൽ പുഷ്കരം എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമോ, ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഗീത അതുപോലെ പരമോത്തമമെന്നു ഉപമകളാൽ മഹിമ വർണ്ണിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഇന്ദ്രോപാഖ്യാനം. ഇന്ദ്രൻ “പുതിയ ഇന്ദ്രനെ” കണ്ടു, ധർമ്മകർമ്മങ്ങളും തീർത്ഥയാത്രയും അവഗണിച്ചതിൽ ദുഃഖിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ ശരണം തേടുന്നു. വിഷ്ണു ഉപദേശിക്കുന്നു—അഷ്ടാദശമ അധ്യായത്തിൽ ഉള്ള ഗീതയിലെ അഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങളുടെ പാരായണം/ജപം പരമ പുണ്യ-ശിരോമണിയാണ്; അതിലൂടെ ഇന്ദ്രപദവും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ ഗോദാവരി തീരത്ത് അഷ്ടാദശ അധ്യായങ്ങൾ നിത്യപാരായണം ചെയ്യുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടെത്തി, ആ പുണ്യപ്രഭാവത്തിൽ വിഷ്ണു-സായുജ്യം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ മഹാത്മ്യം ശ്രവിക്കുന്നത് സർവപാപനാശകരവും സർവയജ്ഞഫലപ്രദവും ആണെന്ന് അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.