Adhyaya 189

മഹാദേവൻ പാർവതിയോട് ഭഗവദ്ഗീതയുടെ പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിന്റെ മഹിമ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഒരു ഉൾക്കഥ വിരിയുന്നു—ഗൗഡദേശത്ത് നരസിംഹൻ ‘കൃപാലു’ എന്ന രാജാവ് യുദ്ധവൈഭവത്തോടെ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു. ശരഭ-ഭേരുൺഡൻ എന്ന ക്രൂര യോദ്ധാവ് രാജഹത്യ ചെയ്ത്, പിന്നീട് രോഗം മൂലം മരിച്ച്, സിന്ധുദേശത്ത് കൃശോദരമായ കുതിരയായി പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു. ആ കുതിരയെ വാങ്ങി രാജാവിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. വനവേട്ടയ്ക്കിടെ ഗീതയുടെ പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ ഒരു അർദ്ധശ്ലോകം കാറ്റിൽ പറന്ന് രാജാവിന്റെ സമീപം വീഴുന്നു; രാജാവ് അത് ഉച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു. ആ അക്ഷരധ്വനി കേട്ടയുടൻ കുതിര തൽക്ഷണം മോക്ഷം പ്രാപിച്ച് ദേഹത്യാഗം ചെയ്യുന്നു; ശരഭ-ഭേരുൺഡൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു സംസാരിച്ച് സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്യുന്നു. രാജാവ് ആശ്രമത്തിലെ ബ്രാഹ്മണനോട് കാരണം ചോദിക്കുമ്പോൾ, മുൻകർമ്മഫലവും ഗീതാശ്രവണത്തിന്റെ താരകശക്തിയും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു. രാജാവ് മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി പുത്രനെ രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ച്, അവസാനം താനും മോക്ഷം നേടുന്നു.