Adhyaya 179

ഈ അധ്യായത്തിൽ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിന്റെ ‘അഞ്ചാമത്തെ’ മഹാത്മ്യം പ്രശംസിക്കുന്നു. പിംഗലൻ എന്ന ദ്വിജൻ വേദവിഹിത കർത്തവ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് നാട്യ-ഗാനകലകളിലും ദുഷ്ചര്യയിലും ആസക്തനാകുന്നു. ഭാര്യ അരുണാ ക്രോധത്തിൽ അവനെ വധിക്കുന്നു; ഇരുവരും നരകയാതന അനുഭവിച്ച് കഴുകനും പെൺതത്തയും ആയി പുനർജനിക്കുന്നു. പഴയ വൈരബന്ധം തുടരുന്നതിനാൽ അവർ വീണ്ടും ഏറ്റുമുട്ടി, വെള്ളത്തിനരികെ മനുഷ്യകപാലങ്ങൾക്കിടയിൽ ഹിംസാമരണം പ്രാപിക്കുന്നു. വൈവസ്വത യമൻ പറയുന്നു—മരണസമയത്തെ അപ്രതീക്ഷിത സ്നാനം പോലും അന്യഥാപുണ്യം സൃഷ്ടിച്ച് പാപക്ഷയം വരുത്തി അവർക്ക് ഇഷ്ടലോകപ്രാപ്തിയുടെ യോഗ്യത നൽകി. കാരണം ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഗംഗാതീരത്ത് ബുദ്ധ്വാ എന്ന സന്ന്യാസി നിരന്തരം ഗീതയുടെ അഞ്ചാം അധ്യായം പാരായണം ചെയ്തിരുന്നുവെന്നും, ആ പാരായണത്തിന്റെ പാവനത കപാലപാത്രത്തിലെ ജലസ്പർശം മുഖേന ഇവരെ ശുദ്ധീകരിച്ചുവെന്നും യമൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവർ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ പരമ വൈഷ്ണവധാമത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു—ഗീതാ അധ്യായം 5 സഞ്ചിതപാപങ്ങളെക്കാൾ മേലായി ശുദ്ധികരണമാണെന്ന് ഈ ദൃഷ്ടാന്തം തെളിയിക്കുന്നു।