Adhyaya 150

ഈ അധ്യായത്തിൽ ജാംബൂ/ജാംബവത തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം പാടിപ്പറയുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ ഇത് ‘സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനുള്ള പടിക്കൽ’ എന്നപോലെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ പാപക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നു. ദശാംഗ പർവതത്തിൽ ജാംബവാൻ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന ജാംബവന്തേശ്വര ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു; അതി പവിത്രമായി അത് മഹത്വപ്പെടുന്നു. രാമായണസ്മൃതിയിൽ രാവണവധവും സീതാപ്രാപ്തിയും കഴിഞ്ഞ് ജയഘോഷവും മൃദംഗ-നഗാരധ്വനിയും മുഴങ്ങുന്നു; വിജയികളുടെ സംഘം ആ കടവിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു. ജാംബവന്തേശ്വരത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ രുദ്രലോകത്തിൽ മാന്യം ലഭിക്കും; രാമസ്മരണയാൽ സംസാരബന്ധനം അകലും എന്ന് മഹാദേവൻ ഉമയോട് ഉപദേശിക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ രാമനും രുദ്രനും അഭേദമാണെന്ന തത്ത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ‘രാമ’ നാമജപം എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും ലക്ഷ്യസിദ്ധി നൽകുന്നു; ദാനം, പ്രത്യേകിച്ച് ഭൂദാനം, ജാംബവന്തേശ ദർശനത്താൽ സഹസ്രഗുണഫലം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു।