Adhyaya 137

ഈ അധ്യായത്തിൽ നന്ദിയുടെ പ്രദേശത്തിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന പുണ്യനദിയുടെ ഗതി വിവരിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണരും ഋഷികളും സഞ്ചരിക്കുന്ന വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അത് ഏഴ് ധാരകളായി പിരിയുന്നു. ആ ധാരകൾ—സാഭ്രമതി, സേടികാ, വൽക്കിനി, ഹിരണ്മയി, ഹസ്തിമതി, വേത്രവതി, കൂടാതെ ദിവ്യോപാധികളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച ഏഴാമത്തെ ധാര—എന്ന് എണ്ണപ്പെടുന്നു; വേത്രവതി വൃത്രന്റെ കിണറ്റിൽ നിന്ന് ദേവീരൂപത്തിൽ ഉദ്ഭവിച്ചതായി പ്രത്യേകമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വികീർണ-തീർത്ഥവും സപ്തനദ്യുദയവും ശ്രാദ്ധത്തിനും പിണ്ഡദാനത്തിനും പരമോന്നത സ്ഥാനങ്ങളായി മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടെ ചെയ്യുന്ന പിതൃകർമ്മം ഗയാസമഫലപ്രദവും, വിട്ടുപോയ പിതൃവിധികളുടെ പിശകുകൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുമാണെന്ന് പറയുന്നു. പിന്നെ ശ്വേതോദ്ഭവ/ശ്വേത-തീർത്ഥത്തിൽ ശിവന്റെ ഭസ്മത്തിൽ നിന്ന് ശ്വേതാ (ശ്വേതഗംഗ) നദി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; അവിടെ സ്നാനം, മൂന്ന് രാത്രികളുടെ വ്രതം, മഹാകാലേശ്വര ദർശനം എന്നിവ റുദ്രലോകപ്രാപ്തി നൽകുന്നു, ബിൽവപത്രങ്ങളോടെയുള്ള ശിവാരാധന ഇഷ്ടവരങ്ങൾ നൽകുന്നു എന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു.