Adhyaya 125

മുനിമാർ മുമ്പ് വിവരിച്ച കാർത്തിക-മാഹാത്മ്യത്തെ പ്രശംസിച്ച് സൂതനോട് മാഘ-മാഹാത്മ്യം ചോദിക്കുന്നു. കഥ അന്തർസംഭാഷണത്തിലേക്ക് മാറി, പാർവതി ശിവനോട് മാഘവ്രതം, സ്നാനം, ദാനം എന്നിവയുടെ വിധി അന്വേഷിക്കുന്നു; ശിവൻ മാഘമാസത്തിന്റെ പരമ പുണ്യത്വവും ഫലവും വിശദീകരിക്കുന്നു. ദൃഷ്ടാന്തമായി വേട്ടയ്ക്ക് പോയ രാജാവ് ദിലീപൻ ഒരു വൈഖാനസ തപസ്വിയെ കാണുന്നു; അദ്ദേഹം മാഘസ്നാനത്തിന്റെ ക്രമവും ഫലവും അറിയാൻ വസിഷ്ഠന്റെ അടുക്കൽ പോകാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. വസിഷ്ഠൻ (ഭൃഗുവും) മാഘത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് പ്രഭാതത്തിൽ തുറന്ന ജലത്തിൽ സ്നാനം ശ്രേഷ്ഠമെന്നും, കൂടെ എള്ളുദാനം, ഗോദാനം, പാദുകാദാനം, കമണ്ഡലു/ജലപാത്രദാനം, ബ്രാഹ്മണഭോജനം എന്നിവ മഹാപുണ്യകരമാണെന്നും പറയുന്നു. പിന്നീട് കർമ്മഫലത്തിന്റെ ഉദാഹരണം: വ്യാഘ്രമുഖനായ വിദ്യാധരൻ ഭൃഗുവിനോട് തന്റെ വികൃതിയുടെ കാരണം ചോദിക്കുന്നു. ഏകാദശിക്ക് ശേഷം എണ്ണ ഉപയോഗം/സേവനം പോലുള്ള ചെറിയ ദോഷം പോലും കാലക്രമത്തിൽ പക്വമായി വികൃതിയാകുമെന്ന്, പരിഹാരം മണികൂട്/മണിപർവതത്തിന് സമീപമുള്ള പുണ്യനദിയിൽ കർശനനിയമങ്ങളോടെ മാഘവ്രതാചരണം ആണെന്ന് ഭൃഗു ഉപദേശിക്കുന്നു. ഉപസംഹാരത്തിൽ ദാനസഹിത മാഘസ്നാനം പുണ്യം, സമൃദ്ധി, പാപക്ഷയം നൽകുകയും അവസാനം മോക്ഷം—പുനർജന്മാനാവർത്തനം—നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു।