Adhyaya 123

ഈ അധ്യായത്തിൽ മാസോപവാസം (ഒരു മാസം നീളുന്ന ഉപവാസവ്രതം) സർവ്വവ്രതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമെന്നു മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു. മറ്റു വ്രതങ്ങൾ, തീർത്ഥസേവ, ദാനം, മഹാശ്രൗത യാഗങ്ങൾ എന്നിവ നൽകുന്ന പുണ്യഫലം ഈ ഒരുവ്രതത്തിൽ സംക്ഷേപമായി ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. ഗുരുവിന്റെ അനുമതി, മുൻ വൈഷ്ണവ വ്രതാനുഷ്ഠാനം, ശരീരസാമർത്ഥ്യപരിശോധന, ശുദ്ധിക്കായുള്ള പ്രായശ്ചിത്താദി തയ്യാറെടുപ്പുകൾ എന്നിവ മുൻകൂട്ടി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലുമുള്ളവർക്ക്, സ്ത്രീകൾക്കും വിധവകൾക്കും പോലും, അർഹതയുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആശ്വിന ശുക്ലപക്ഷ ഏകാദശിയിൽ ആരംഭിച്ച് കൃത്യമായി മുപ്പത് ദിവസം നിയമത്തോടെ വ്രതം പാലിക്കണം. ഈ കാലം മുഴുവൻ വാസുദേവന്റെ നിരന്തരാരാധന—ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ക്ഷേത്രപൂജ, പുഷ്പം-ചന്ദനം-കർപ്പൂരം-കുങ്കുമം/കേസരം മുതലായവ അർപ്പിച്ച് അർച്ചന, നൈതിക നിയന്ത്രണങ്ങൾ, വിഷ്ണുനാമം മാത്രമേ ഉച്ചരിക്കൂ എന്ന വാക്കുസംയമം—പ്രധാനവിധികളാണ്. ദ്വാദശിയിലെ സമാപനകർമ്മത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെയും ഗരുഡനെയും പൂജിച്ച്, ബ്രാഹ്മണരെ (പ്രത്യേകിച്ച് പതിമൂന്നു പേരെ) ഭോജനസത്കരിച്ച്, ദക്ഷിണ നൽകി, ക്ഷമയാചിച്ച്, ശയ്യാ/പ്രതിമാദാനരൂപ പ്രതീകദാനം നടത്തി, അവസാനം വിഷ്ണുലോകപ്രാപ്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.