Adhyaya 7

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भारतस्यास्य वर्षस्य तथा हैमवतस्य च । प्रमाणमायुषः सूत बलं चापि शुभाशुभम्

ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു—ഹേ സൂതാ, ഈ ഭാരതവർഷത്തിന്റെയും ഹൈമവത പ്രദേശത്തിന്റെയും വിസ്താരം പറയുക; കൂടാതെ ആയുസ്സിന്റെ അളവ്, ജീവികളുടെ ബലം, ശുഭാശുഭങ്ങളും വിവരിക്കുക.

Verse 2

अनागतमतिक्रांतं वर्तमानं च सत्तम । आचक्ष्व नो विस्तरेण हरिवर्षं तथैव च

ഹേ സത്തമാ! ഭാവി, ഭൂതം, വർത്തമാനം—ഈ മൂന്ന് കാലങ്ങളെയും ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞുതരിക; അതുപോലെ ഹരിവർഷത്തെയും വിവരിക്കണമേ.

Verse 3

सूत उवाच । चत्वारि भारते वर्षे युगानि मुनिपुंगवाः । कृतं त्रेता द्वापरं च तिष्यं च द्विजसत्तमाः

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭാരതവർഷത്തിൽ നാല് യുഗങ്ങളുണ്ട്—കൃതം, ത്രേതാ, ദ്വാപരം, തിഷ്യം (കലി), ഹേ ദ്വിജസത്തമന്മാരേ.

Verse 4

पूर्वे कृतयुगं नाम ततस्त्रेतायुगं द्विजाः । तत्पश्चाद्द्वापरं चाथ ततस्तिष्यः प्रवर्तते

ആദിയിൽ ‘കൃതയുഗം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന്, ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, ത്രേതായുഗം വരുന്നു. പിന്നെ ദ്വാപരം, ഒടുവിൽ തിഷ്യ (കലി) യുഗം ആരംഭിക്കുന്നു.

Verse 5

चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां मुनिपुंगवाः । आयुः संख्या कृतयुगे संख्याता हि तपोधनाः

ഹേ മുനിപുങ്ഗവന്മാരേ, കൃതയുഗത്തിൽ ആയുസ്സിന്റെ എണ്ണം നാല് സഹസ്ര വർഷമെന്നായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്, ഹേ തപോധനന്മാരേ.

Verse 6

तथा त्रीणि सहस्राणि त्रेतायामायुषो विदुः । द्वे सहस्रे द्वापरे तु भुवि तिष्ठंति सांप्रतम्

അതുപോലെ ത്രേതായുഗത്തിൽ ആയുസ്സ് മൂന്ന് സഹസ്ര വർഷമെന്ന് അവർ അറിയുന്നു; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ രണ്ട് സഹസ്ര വർഷം (ആയുസ്സ്) നിലനിൽക്കുന്നു.

Verse 7

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे सप्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീപദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ സ്വർഗ്ഖണ്ഡത്തിലെ ഏഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।

Verse 8

महाबला महासत्त्वाः प्रज्ञागुणसमन्विताः । प्रजायंते च जाताश्च शतशोऽथ सहस्रशः

മഹാബലവാന്മാരും മഹാസത്ത്വന്മാരും പ്രജ്ഞയും ഗുണവും സമന്വിതരുമായവർ നൂറുകളായും ആയിരങ്ങളായും ജനിക്കുന്നു; ജനിച്ചുമുണ്ട്।

Verse 9

द्विजाः कृतयुगे विप्रा बलिनः प्रियदर्शनाः । प्रजायंते च जाताश्च मुनयो वै तपोधनाः

കൃതയുഗത്തിൽ ദ്വിജർ—വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണർ—ബലവാന്മാരും മനോഹരദർശനരുമാകുന്നു; തപോധനരായ മുനികളും ജനിച്ച് വളരുന്നു।

Verse 10

महोत्साहा महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः । प्रियदर्शा वपुष्मंतो महावीर्य्या धनुर्धराः

അവർ മഹോത്സാഹികളായ മഹാത്മാക്കൾ, ധാർമ്മികരും സത്യവാദികളും ആയിരുന്നു; ദർശനത്തിൽ പ്രിയം, ദൃഢദേഹികൾ, മഹാവീര്യവാന്മാർ, ധനുർധരന്മാർ।

Verse 11

वीरा हि युधि जायंते क्षत्रियाः शूरसंमताः । त्रेतायां क्षत्रियास्तावत्सर्वे वै चक्रवर्तिनः

ശൂരന്മാരെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന ക്ഷത്രിയർ യുദ്ധത്തിൽ വീരരായി ജനിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ എന്നാൽ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും സത്യമായും ചക്രവർത്തിമാരായിരുന്നു।

Verse 12

सर्ववर्णाश्च जायंते सदैव द्वापरे युगे । महोत्साहा वीर्यवंतः परस्परवधैषिणः

ദ്വാപരയുഗത്തിൽ എല്ലാ വർണങ്ങളിലുമുള്ളവർ നിരന്തരം ജന്മിക്കുന്നു—മഹോത്സാഹവും വീര്യവും നിറഞ്ഞവരായിട്ടും പരസ്പരനാശം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ।

Verse 13

तेजसांधेनसंयुक्ताः क्रोधनाः पुरुषाः किल । लुब्धाश्चानृतकाश्चैव तिष्ये जायंति भो द्विजाः

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, തിഷ്യ നക്ഷത്രത്തിൽ തേജസ്സിന്റെ അന്ധകാരത്തോടെ യുക്തരായ പുരുഷർ ജന്മിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു—ക്രോധികൾ, ലുബ്ധർ, അസത്യപ്രവണർ।

Verse 14

ईर्ष्या मानस्तथा क्रोधो मायासूया तथैव च । तिष्ये भवंति भूतानां रागो लोभश्च सत्तमाः

ഈർഷ്യ, മാനം മുറിവാകൽ, ക്രോധം, മായ, സൂയ—ഇവയൊക്കെയും ഉദിക്കുന്നു; തിഷ്യകാലത്ത്, ഹേ സത്തമാ, ജീവികളിൽ രാഗവും ലോഭവും വസിക്കുന്നു।

Verse 15

संक्षेपो वर्त्तते विप्रा द्वापरे युगमध्यगे । गुणोत्तरं हैमवतं हरिवर्षं ततः परम्

ഹേ വിപ്രന്മാരേ, ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ സംക്ഷേപമായി ഈ ക്രമം പറയുന്നു—ആദ്യം ഗുണോത്തര, പിന്നെ ഹൈമവത, അതിനുശേഷം ഹരിവർഷം।