Adhyaya 16
Exposition of Sin and Merit (Sumanas Episode: Yama’s Realm and Rebirths)
ഈ അധ്യായത്തിൽ പാപികളുടെ പരലോകത്തിലെ ഭീകരമായ ‘നൈതിക ഭൂഗോളം’ വിവരിക്കുന്നു. ദുഷ്ടരെ യമദൂതന്മാർ വലിച്ചിഴച്ച് കത്തുന്ന കനലുകളിൽ നടത്തുന്നു; പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടെ താപംപോലെ അവർ ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു, നിഴലില്ലാത്ത പർവതങ്ങളിൽ ഓടിക്കപ്പെടുന്നു, അടിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് മഞ്ഞുപോലെ തണുത്ത കാറ്റുകൾകൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഭയാനക കോട്ടകളിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, രോഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ യമലോകത്തിൽ ചിത്രഗുപ്തനോടുകൂടി കറുത്ത വർണ്ണമുള്ള ഭീതിജനക ധർമ്മരാജ യമനെ അവർ കാണുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ ‘മുള്ള്’ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന പാപിയെ ഭാരമുള്ള ഗദ/മുസളങ്ങളാൽ ശിക്ഷിക്കുന്നു; ആയിരം യുഗങ്ങൾ വരെ വിവിധ നരകങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ‘വേവിക്കൽ’ പോലെയുള്ള യാതന അനുഭവിക്കുമെന്നും, പുഴുക്കളുടെ ഇടയിൽ നരകീയ ഗർഭത്തിലേക്കും പ്രവേശിക്കുമെന്നും പറയുന്നു. തുടർന്ന് കർമഫലമായി പുനർജന്മങ്ങളുടെ നിര—നായ മുതലായ മൃഗയോനികളിലും, അവഹേളിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മം—പാപഫലമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അവസാനം മഹാദേവൻ പ്രിയയോട്, മരണകാലത്തെ ഈ ഭയാനുഭവങ്ങൾ കൂടുതൽ വിശദമായി ഉപദേശിക്കുമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുകയും മറ്റൊരു ദേവതയെക്കുറിച്ചും സൂചന നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
Shlokas
Verse 1
सुमनोवाच । अंगारसंचये मार्गे घृष्यमाणो हि नीयते । दह्यमानः स दुष्टात्मा चेष्टमानः पुनः पुनः
സുമന പറഞ്ഞു—അംഗാരക്കൂമ്പാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ അവനെ ഉരസി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കെ വീണ്ടും വീണ്ടും പുളയുന്നു.
Verse 2
यत्रातपो महातीव्रो द्वादशादित्यतापितः । नीयते तेन मार्गेण संतप्तः सूर्यरश्मिभिः
അവിടെ പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരുടെ താപംപോലെ അത്യന്തം ഭീകരമായ ചൂട്; സൂര്യകിരണങ്ങളാൽ ദഹിച്ചവനെ ആ വഴിയിലൂടെ തന്നെ തള്ളിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു।
Verse 3
पर्वतेष्वेव दुर्गेषु छायाहीनेषु दुर्मतिः । नीयते तेन मार्गेण क्षुधातृष्णाप्रपीडितः
നിഴലില്ലാത്ത ദുർഗ്ഗമ പർവ്വതങ്ങളിൽ, വിശപ്പും ദാഹവും പീഡിപ്പിക്കുന്ന ആ ദുഷ്ടബുദ്ധിയെ ആ വഴിയിലൂടെ തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു।
Verse 4
स दूतैर्हन्यमानस्तु गदाखड्गैः परश्वधैः । कशाभिस्ताड्यमानस्तु निंद्यमानस्तु दूतकैः
ദൂതന്മാർ ഗദ, ഖഡ്ഗം, പരശു എന്നിവകൊണ്ട് അടിച്ചു, ചാട്ടകൊണ്ട് തല്ലി, അവരാൽ തന്നെ നിന്ദിക്കപ്പെട്ട് അവൻ ഭീകരദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു।
Verse 5
ततः शीतमये मार्गे वायुना सेव्यते पुनः । तेन शीतेन दुःखी स भूत्वा याति न संशयः
പിന്നീട് ശീതമയമായ വഴിയിൽ കാറ്റിന്റെ പ്രഹരത്താൽ വീണ്ടും പീഡിക്കപ്പെടുന്നു; ആ തണുപ്പാൽ ദുഃഖിതനായി അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു—സംശയമില്ല।
Verse 6
आकृष्यमाणो दूतैस्तु नानादुर्गेषु नीयते । एवं पापी स दुष्टात्मा देवब्राह्मणनिंदकः
ദൂതന്മാർ വലിച്ചിഴച്ച് അവനെ പലവിധ ഭീകരദുർഗ്ഗങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു; ഇങ്ങനെ ആ പാപി ദുഷ്ടാത്മാവ്—ദേവബ്രാഹ്മണനിന്ദകൻ—ഗതിക്കുന്നു।
Verse 7
सर्वपापसमाचारो नीयते यमकिंकरैः । यमं पश्यति दुष्टात्मा कृष्णांजनचयोपमम्
സകലപാപമയമായ ആചാരമുള്ളവനെ യമന്റെ കിങ്കരന്മാർ കൊണ്ടുപോകുന്നു; ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് യമനെ കറുത്ത അഞ്ജനക്കൂമ്പാരത്തെപ്പോലെ ഘോരശ്യാമനായി കാണുന്നു।
Verse 8
तमुग्रं दारुणं भीमं भीमदूतैः समावृतम् । सर्वव्याधिसमाकीर्णं चित्रगुप्तसमन्वितम्
അവൻ ആ ഉഗ്രവും ദാരുണവും ഭീകരവുമായ ലോകം കണ്ടു; ഭീമദൂതന്മാർ ചുറ്റിനിന്നതും, എല്ലാ രോഗങ്ങളാലും നിറഞ്ഞതും, ചിത്രഗുപ്തനോടുകൂടിയതും।
Verse 9
आरूढं महिषं देवं धर्मराजं द्विजोत्तम । दंष्ट्राकरालमत्युग्रं तस्यास्यं कालसंनिभम्
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ഞാൻ ദേവനായ ധർമ്മരാജനെ മഹിഷത്തിന്മേൽ ആരൂഢനായി കണ്ടു; ഭയങ്കരമായ ദംഷ്ട്രകളോടെ അത്യുഗ്രനായി, മുഖം കാലനെപ്പോലെ തോന്നി।
Verse 10
पीतवासं गदाहस्तं रक्तगंधानुलेपनम् । रक्तमाल्यकृताभूषं गदाहस्तं भयंकरम्
അവൻ പീതവസ്ത്രധാരിയും കൈയിൽ ഗദയുമുള്ളവൻ; ചുവന്ന സുഗന്ധാനുലേപനം പൂശി, ചുവന്ന മാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച്—ഗദാധാരി ഭയങ്കരനായി തോന്നി।
Verse 11
एवंविधं महाकायं यमं पश्यति दुर्मतिः । तं दृष्ट्वा समनुप्राप्तं सर्वधर्मबहिष्कृतम्
ഇത്തരത്തിലുള്ള മഹാകായനായ യമനെ ദുർമതി വ്യക്തി കാണുന്നു; അവൻ തന്റെ മുമ്പിൽ എത്തിയതായി കണ്ടപ്പോൾ, താൻ സർവ്വധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്നു ബഹിഷ്കൃതനാണെന്ന് അവൻ ബോധിക്കുന്നു।
Verse 12
यमः पश्यति तं दुष्टं पापिष्ठं धर्मकंटकम् । शासयेत्तु महादुःखैः पीडाभिर्दारुमुद्गलैः
യമൻ ആ ദുഷ്ടനെ—അത്യന്തം പാപിഷ്ഠനെയും ധർമ്മകണ്ടകവുമായവനെ—കണ്ട്, ഭാരമേറിയ കാഷ്ഠമുദ്ഗരങ്ങളുടെ പീഡകളാൽ മഹാദുഃഖങ്ങളോടെ ശിക്ഷിക്കുന്നു।
Verse 13
यावद्युगसहस्रांतं तावत्कालं प्रपच्यते । नानाविधे च नरके पच्यते च पुनः पुनः
ആയിരം യുഗങ്ങളുടെ അവസാനം വരെയുള്ളത്ര കാലം അവൻ കഠിനമായി പീഡിക്കപ്പെടുന്നു; നാനാവിധ നരകങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ‘വേവിക്കപ്പെടുന്നു’।
Verse 14
नारकीं याति वै योनिं कृमिकोटिषु पापकृत् । अमेध्ये पच्यते नित्यं हाहाभूतो विचेतनः
പാപം ചെയ്യുന്നവൻ തീർച്ചയായും നാരകീയ യോനിയിൽ, കോടിക്കണക്കിന് കൃമികളുടെ ഇടയിൽ പതിക്കുന്നു; അശുചിയിൽ നിത്യം ‘വേവിക്കപ്പെടുന്നു’—‘ഹാ ഹാ’ എന്നു നിലവിളിച്ച്, ബോധരഹിതനായി।
Verse 15
मरणं च स पापात्मा एवं याति सुनिश्चितम् । एवं पापस्य संयोगं भुंक्ते चैव सु दुर्मतिः
ഇങ്ങനെ ആ പാപാത്മാവ് തീർച്ചയായും ഇതേ രീതിയിൽ മരണത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അതുപോലെ ആ അതിദുർമതി പാപസംഗത്തിന്റെ ഫലമത്രേ അനുഭവിക്കുന്നു।
Verse 16
इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायामैंद्रे सुमनोपाख्याने । पापपुण्यविवक्षानाम षोडशोऽध्यायः
ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണത്തിലെ പഞ്ചപഞ്ചാശത്സഹസ്ര-സംഹിതയിൽ, ഐന്ദ്ര വിഭാഗത്തിലെ സുമനോപാഖ്യാനത്തിൽ ‘പാപപുണ്യവിവക്ഷ’ എന്ന ഷോഡശ അധ്യായം സമാപ്തമായി।
Verse 17
व्याघ्रो भवति दुष्टात्मा रासभीं याति वै पुनः । मार्जार शूकरीं योनिं सर्पयोनिं तथैव च
ദുഷ്ടാത്മാവ് വ്യാഘ്രനാകുന്നു; പിന്നെയും അവൻ കഴുതയുടെ യോനിയിൽ പോകുന്നു. പൂച്ച, പന്നിപ്പെൺ (ശൂകരി) അതുപോലെ സർപ്പയോനിയിലും ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 18
नानाभेदासु सर्वासु तिर्यक्षु च पुनः पुनः । पापपक्षिषु संयाति अन्यासु महतीषु च
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നാനാഭേദങ്ങളുള്ള എല്ലാ തിര്യക് (മൃഗ) യോനികളിലും ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; പാപപക്ഷികളിലും മറ്റു മഹത്തായ (ഭയങ്കര/അനേകം) യോനികളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു.
Verse 19
चांडाल भिल्लयोनिं च पुलिंदीं याति पापकृत् । एतत्ते सर्वमाख्यातं पापिनां जन्म चैव हि
പാപം ചെയ്യുന്നവൻ ചാണ്ഡാല, ഭില്ല യോനി, പുളിന്ദീ യോനി എന്നിവയിൽ ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതൊക്കെയും നിന്നോട് പറഞ്ഞു—ഇവ പാപികളുടെ ജന്മങ്ങളാകുന്നു.
Verse 20
मरणे शृणु कांत त्वं चेष्टां तेषां सुदारुणाम् । पापपुण्यसमाचारस्तवाग्रे कथितो मया
ഹേ കാന്തേ, മരണസമയത്ത് അവർ അനുഭവിക്കുന്ന അത്യന്തം ദാരുണമായ അവസ്ഥ കേൾക്കുക. പാപപുണ്യങ്ങളുടെ ആചാരക്രമം ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ മുൻപേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
Verse 21
अन्यदेवं प्रवक्ष्यामि यदि पृच्छसि मानद
ഹേ മാനദ, നീ ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ മറ്റൊരു ദേവതയെപ്പറ്റിയും വിശദമായി പറയും.