Shloka 129
The Account of Kāṣṭhīlā (Kāṣṭhīlā-ākhyāna) within the Mohinī Narrative
तैलं भोक्तुश्च संक्रांतौ गोभिस्तीर्थं च गच्छतः । तथा मृदमनुद्धृत्य स्नातुः परजलाशये ॥ १२९ ॥
tailaṃ bhoktuśca saṃkrāṃtau gobhistīrthaṃ ca gacchataḥ | tathā mṛdamanuddhṛtya snātuḥ parajalāśaye || 129 ||
സംക്രാന്തിദിവസം എണ്ണ ഭക്ഷിക്കുക, പശുക്കളോടൊപ്പം തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക, മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ മണ്ണ്/അനുമതി എടുക്കാതെ കുളിക്കുക—ഇവയിൽ ദോഷം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു।
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: Saṅkrānti (observance context, not a named vrata here)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It emphasizes dharmic restraint in pilgrimage and bathing—observances like Saṅkrānti and tīrtha-yātrā must be paired with purity, permission, and non-harmful conduct, otherwise merit is diminished.
Bhakti is expressed through disciplined conduct: honoring sacred times (Saṅkrānti), revering tīrthas, respecting living beings like cows, and avoiding disrespectful use of others’ resources—outer discipline supporting inner devotion.
It indirectly points to Jyotiṣa (timing of Saṅkrānti) and Kalpa/Smārta ritual practice (snāna rules, tīrtha etiquette, and purity regulations).