Shloka 14
The Description of Mohinī’s Love Episode
आज्ञाविधेयांस्तु पितुर्नियोज्य दासांश्च दासीश्च हिरण्यकंठीः । मत्स्यध्वजार्त्तस्य सुखाय पुत्रस्ततो महीरक्षणमाचचार ॥ १४ ॥
ājñāvidheyāṃstu piturniyojya dāsāṃśca dāsīśca hiraṇyakaṃṭhīḥ | matsyadhvajārttasya sukhāya putrastato mahīrakṣaṇamācacāra || 14 ||
പിതാവിന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് വിധേയരായ ദാസന്മാരെയും ദാസിമാരെയും സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച് നിയോഗിച്ചു—പീഡിതനായ മത്സ്യധ്വജന്റെ സുഖാർത്ഥം—പുത്രൻ തുടർന്ന് ഭൂമിരക്ഷയുടെ കര്ത്തവ്യം ഏറ്റെടുത്തു.
Narada (narrating a kshetra-related royal episode within Uttara-Bhaga)
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It frames righteous governance as a dharmic duty: orderly service (obedient attendants) and compassionate action culminate in mahī-rakṣaṇa—protecting the world for the welfare of the distressed.
Bhakti is implied through selfless duty: serving elders (pituḥ ājñā), caring for the suffering (ārtta-sukha), and protecting creation are presented as actions aligned with divine order, a lived form of devotion.
No specific Vedanga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is Rajadharma—administration and social order through proper नियुक्ति (appointment) and responsibility for public welfare.