Shloka 7
Mohinī’s Speech
Mohinyāḥ Bhāṣaṇam
इर्ष्यां मानं परित्यज्य भोजयिष्यामि मोहिनीम् । शतपुत्रा ह्यहं पुत्र त्वयैकेन सुतेन हि ॥ ७ ॥
irṣyāṃ mānaṃ parityajya bhojayiṣyāmi mohinīm | śataputrā hyahaṃ putra tvayaikena sutena hi || 7 ||
ഇർഷ്യയും അഭിമാനവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ ആ മോഹിനി സ്ത്രീക്ക് ഭോജനം നൽകും. മകനേ, ലോകം എന്നെ നൂറു പുത്രന്മാരുടെ മാതാവ് എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ സത്യത്തിൽ നീ ഒരേയൊരു പുത്രനായി എന്നെ പൂർണ്ണയാക്കുന്നു।
Unspecified (a mother addressing her son within the narrative of Book 2, Adhyaya 17)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It highlights inner purification—renouncing jealousy (irṣyā) and pride (māna)—and expresses dharma through compassionate service, here symbolized by feeding an honored woman/guest.
By stressing humility and the dropping of egoic emotions, it aligns with bhakti’s core discipline: making the heart fit for devotion through selfless, respectful conduct (seva and atithi-satkara).
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught directly; the practical takeaway is dharmic conduct—atithi-seva/anna-dana (feeding) as a meritorious practice often praised in Purana-based ritual culture.