Gaṅgā-māhātmya: Bāhu’s Envy, Defeat, Forest Exile, and Aurva’s Dharmic Consolation
इत्येवं वादिनी सा तु स्वपत्युश्चापराः क्रियाः । चकार तत्सरस्तीरे मुनिप्रोक्तविधानतः ॥ ७२ ॥
ityevaṃ vādinī sā tu svapatyuścāparāḥ kriyāḥ | cakāra tatsarastīre muniproktavidhānataḥ || 72 ||
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ ആ തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത്, മുനി ഉപദേശിച്ച വിധിപ്രകാരം, തന്റെ ഭർത്താവിനുള്ള കർമങ്ങളും മറ്റു നിർദ്ദിഷ്ട ആചാരങ്ങളും നിർവഹിച്ചു.
Suta (narrator)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It emphasizes that spiritual efficacy in dharmic rites comes from faithful adherence to the sage-prescribed procedure (vidhāna), especially when performed at a sacred place (tīrtha such as a lake-bank).
While not explicitly a bhakti-verse, it supports bhakti in practice by showing devotion expressed as obedient, reverent performance of prescribed sacred duties under a guru/muni’s guidance.
It highlights Kalpa (ritual procedure)—the importance of performing kriyā exactly as instructed (muni-prokta-vidhānataḥ), reflecting the Vedāṅga focus on correct rite and method.