Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 56
Bhāgīratha’s Bringing of the Gaṅgā
यन्नामसङ्कीर्त्तनतो खलानां समस्तपापानि लयं प्रयान्ति । तमीशमीड्यं पुरुषं पुराणं नताःस्म विष्णुं पुरुषार्थसिद्ध्यै ॥ ५६ ॥
yannāmasaṅkīrttanato khalānāṃ samastapāpāni layaṃ prayānti | tamīśamīḍyaṃ puruṣaṃ purāṇaṃ natāḥsma viṣṇuṃ puruṣārthasiddhyai || 56 ||
ആരുടെ നാമസങ്കീർത്തനം മാത്രം കൊണ്ടു ദുഷ്ടന്മാരുടേയും സകല പാപങ്ങളും ലയിച്ചുപോകുന്നുവോ—ആ സ്തുത്യനായ ഈശ്വരൻ, പുരാതന പുരുഷൻ വിഷ്ണുവിനെ പുരുഷാർത്ഥസിദ്ധിക്കായി ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു।
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It proclaims the purifying potency of Viṣṇu-nāma: mere saṅkīrtana causes even entrenched sin to dissolve, and devotion culminates in puruṣārtha-siddhi—especially mokṣa.
Bhakti is presented as accessible and efficacious: praising and chanting the Lord’s Name (nāma-saṅkīrtana) is itself a direct means of purification and surrender (namas), oriented toward realizing the supreme Puruṣa, Viṣṇu.
While not a technical Vedāṅga passage, it implies disciplined mantra/nāma recitation—where correct sound and articulation (Śikṣā) and accurate word-form (Vyākaraṇa) support effective kīrtana and remembrance.