Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 49
Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
सायं संगोपनार्थं च त्वदोषो रोषबन्धयोः । पादे चैवास्य रोमाणि द्विपादे श्मश्रु केवलम् ॥ ४९ ॥
sāyaṃ saṃgopanārthaṃ ca tvadoṣo roṣabandhayoḥ | pāde caivāsya romāṇi dvipāde śmaśru kevalam || 49 ||
സന്ധ്യാകാലത്ത് രക്ഷാർത്ഥം ഗോപനം ചെയ്യുന്നത് വിധേയമാണ്; എന്നാൽ നിന്റെ ദോഷം ക്രോധത്തിലും വൈരബന്ധത്തിലും ആകുന്നു. അവന്റെ ദേഹത്തിൽ—പാദങ്ങളിൽ രോമം, ദ്വിപാദനായ മനുഷ്യനിൽ മാത്രം താടി (ശ്മശ്രു) മാത്രം.
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: raudra
FAQs
It teaches that outer actions (like concealment at night for safety) are secondary; the real spiritual fault is inner bondage to anger and resentment, which obstructs dharma and clarity of mind.
Bhakti requires inner purity and steadiness; anger (roṣa) and hostility fracture remembrance of the Lord and disrupt disciplined conduct, so controlling them supports sustained devotion.
It primarily emphasizes dharmic conduct rather than a specific Vedanga; practically, it aligns with niti and self-regulation taught alongside smriti-based ritual life—inner restraint preserves the efficacy of one’s religious practice.