Dharma-ākhyāna (Discourse on Dharma): Worthy Charity, Fruitless Gifts, and the Merit of Building Ponds
धर्मा कीदृग्विधाः प्रोक्ताः के लोका धर्मशालिनाम् । कियत्यो यातनाः प्रोक्ताः केषां ताः परिकीर्तिताः ॥ ४२ ॥
dharmā kīdṛgvidhāḥ proktāḥ ke lokā dharmaśālinām | kiyatyo yātanāḥ proktāḥ keṣāṃ tāḥ parikīrtitāḥ || 42 ||
എന്തെന്ത് തരത്തിലുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? ധർമ്മനിഷ്ഠർ ഏതു ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു? എത്ര യാതനകൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അവ ആരാർക്കായി പ്രത്യേകമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു?
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: jijnasa (inquisitive/reflective)
Secondary Rasa: shanta
This verse frames a dharma-inquiry: it links righteous living with specific higher realms (lokas) and warns that adharma yields defined consequences (yātanās), emphasizing karma’s moral precision.
Indirectly, it sets the groundwork for bhakti-based dharma by asking which practices lead to auspicious destinations; in Narada Purana, devotion to Vishnu is presented as a dharma that elevates one’s loka and purifies karmic outcomes.
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught in this verse; it functions as a doctrinal prompt for later sections that classify dharma, sins, and their results in a systematic, almost “catalogued” manner.