Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 172
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
यमेंदुतुंगगौ लग्ने षष्टेऽर्कज्ञौ तुलाजगौ । सितासृजो गुरौ कर्को साराजे लग्नगे नृपाः ॥ १७२ ॥
yameṃdutuṃgagau lagne ṣaṣṭe'rkajñau tulājagau | sitāsṛjo gurau karko sārāje lagnage nṛpāḥ || 172 ||
യമനും ഉച്ചസ്ഥാനചന്ദ്രനും ലഗ്നത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും, ഷഷ്ഠഭാവത്തിൽ സൂര്യനും ബുധനും തുലാ–ധനു രാശികളിൽ ഇരിക്കുകയും; ശുക്രനും കുജനും ഗുരുവിനോടു യുതിയാകുകയും, കർക്കടകം ബലവാനായി ചന്ദ്രൻ വീണ്ടും ലഗ്നസ്ഥനാകുകയും ചെയ്താൽ—അത്തരം ജാതകൻ രാജാവാകുന്നു।
Narada (within the Narada–Sanatkumara dialogue stream; technical jyotiṣa-style enumeration)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It frames worldly sovereignty (becoming a king) as the fruit of specific cosmic configurations, reminding the listener that material status is also governed by dharma-linked karmic and astronomical order described in śāstra.
Direct bhakti instruction is not stated here; instead, the verse functions as a technical aside showing that even royal power is conditional and transient—an implicit prompt in Mokṣa-dharma to seek lasting refuge beyond status through higher spiritual practice.
Vedāṅga Jyotiṣa: it lists house placements (lagna, ṣaṣṭha) and planetary combinations (Sun–Mercury, Venus–Mars with Jupiter, Moon’s strength) used to infer outcomes like rājya/kingly status.