Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 56
Nirukta, Phonetic Variants, and Vedic Dhātu–Svara Taxonomy
अष्टिघावनुदात्तेतौ धातू द्वौ परिकीर्तितौ । परस्मैपदिनस्त्वत्र तिकाद्यास्तु चतुर्दश ॥ ५६ ॥
aṣṭighāvanudāttetau dhātū dvau parikīrtitau | parasmaipadinastvatra tikādyāstu caturdaśa || 56 ||
ഇവിടെ ‘അഷ്ടി’യും ‘ഘാവ’യും എന്ന രണ്ട് ധാതുക്കൾ അനുദാത്തേത-ലക്ഷണമുള്ളവയായി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രസംഗത്തിൽ ‘തിക’ മുതലായ പരസ്മൈപദ ധാതുക്കൾ പതിനാലെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
Narada (teaching in a Vedanga/Vyakarana context, traditionally within the Narada–Sanatkumara dialogue frame)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It emphasizes precise Vedic recitation and grammatical accuracy—especially accent (anudātta) and verb classification—supporting correct mantra-prayoga, which the tradition treats as essential for dharma and higher realization.
Indirectly: bhakti practices rely on properly voiced names and mantras; this verse highlights the Vedanga foundation (grammar/phonetics) that safeguards devotional recitation from error.
Vyākaraṇa and Śikṣā: classification of dhātus, parasmaipada usage, and the role of Vedic accent (anudātta) in correct pronunciation and textual tradition.