Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 39
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
पंचात्मके पंचगुणप्रदर्शी स सर्वगात्रानुगतोंऽतरात्मा । सवेति दुःखानि सुखानि चात्र तद्विप्रयोगात्तु न वेत्ति देहम् ॥ ३९ ॥
paṃcātmake paṃcaguṇapradarśī sa sarvagātrānugatoṃ'tarātmā | saveti duḥkhāni sukhāni cātra tadviprayogāttu na vetti deham || 39 ||
പഞ്ചഭൂതാത്മകമായ ദേഹത്തിൽ പഞ്ചവിഷയ-ഗുണങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അന്തരാത്മാവ് സർവ്വാവയവങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെയാണ് ഇവിടെ സുഖദുഃഖങ്ങളെ അറിയുന്നത്; അവനിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടാൽ ദേഹം ഒന്നും അറിയില്ല.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
FAQs
It teaches ātma-anātma-viveka: the Ātman alone is the conscious knower of pleasure and pain, while the body—made of the five elements and engaged with the five sense-objects—is inert without the indwelling Self.
By clarifying that true awareness belongs to the inner Self, it supports bhakti as inward surrender: devotion shifts attention from bodily sensations to the indwelling Lord/Self who illumines all experience.
It reflects sāṅkhya-like tattva discrimination (five elements and sense-objects) used in moksha instruction; while not a direct Vedāṅga rule, it practically guides disciplined practice by separating the seer (Ātman) from sensory fields.