Matsya Purana — The Tale of Brahmadatta: Past-life Memory, Shloka 20
*संनतिरुवाच अकस्मादतिहासस्ते किमर्थमभवन्नृप हास्यहेतुं न जानामि यदकाले कृतं त्वया //
*saṃnatiruvāca akasmādatihāsaste kimarthamabhavannṛpa hāsyahetuṃ na jānāmi yadakāle kṛtaṃ tvayā //
സന്നതി പറഞ്ഞു: ഹേ രാജാവേ, അങ്ങേക്ക് പെട്ടെന്ന് ഈ ചിരി വരാൻ കാരണമെന്ത്? അങ്ങയുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ കാരണം എനിക്കറിയില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും അസമയത്താണ് അങ്ങ് ഇത് ചെയ്തത്.
FAQs
This verse does not discuss Pralaya; it focuses on human conduct—questioning sudden laughter and an action performed at an improper time.
It highlights the dharmic expectation of self-restraint and propriety: a king’s reactions (like laughter) and actions should be timely and appropriate, since public behavior sets the moral tone of the court and society.
No explicit Vastu or ritual procedure is stated; the key takeaway is the principle of kāla (proper timing), which is also foundational in ritual performance even though architecture is not addressed here.