ततः शुक्लाम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः सर्वौषधैः सर्वगन्धैः स्नापितो द्विजपुंगवैः //
tataḥ śuklāmbaradharaḥ śuklagandhānulepanaḥ sarvauṣadhaiḥ sarvagandhaiḥ snāpito dvijapuṃgavaiḥ //
അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം ശ്വേതവസ്ത്രം ധരിച്ചു, ശുഭമായ ശ്വേതസുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പുരട്ടി, ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ എല്ലാ ഔഷധികളും എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ സ്നാപനം ചെയ്തു।
This verse is not about Pralaya; it focuses on ritual purity—bathing, white garments, and fragrant anointing as preparatory acts for an auspicious religious observance.
It models dharmic conduct: before worship, vows, or major rites, a householder (and likewise a king) should undergo purification—clean attire, auspicious anointing, and a properly conducted bath under learned guidance.
Ritually, it highlights snāna and anulepana using herbs and fragrances, performed by qualified Brahmins—standard preparatory protocol for pūjā and vrata ceremonies (relevant to temple-ritual procedure rather than building design).