वैशाखशुक्लपक्षे तु तृतीया यैरुपोषिता अक्षयं फलमाप्नोति सर्वस्य सुकृतस्य च //
vaiśākhaśuklapakṣe tu tṛtīyā yairupoṣitā akṣayaṃ phalamāpnoti sarvasya sukṛtasya ca //
വൈശാഖ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയാ ദിനത്തിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ സകല സുകൃതങ്ങളുടെയും അക്ഷയഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।
Nothing directly—this verse focuses on vrata (fasting) in Vaiśākha and the doctrine of akṣaya (imperishable) merit, not on pralaya cosmology.
It prescribes a practical dharma for householders (and rulers as exemplars): observing a calendrical fast (Vaiśākha Śukla Tṛtīyā) that is said to yield lasting spiritual merit, reinforcing discipline, charity-oriented piety, and public religiosity.
Ritually, it highlights upoṣa on a specific tithi as a high-yield observance (akṣaya-phala). No Vāstu or temple-construction rule is stated in this verse.