Shloka 64
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
विवाहञ्चैव दुहितुर्विधिवद् मन्त्रयोगिनम् ।
निष्पाद्य प्रीतिमान् भूयो जामातारमथाब्रवीत् ॥
vivāhañ caiva duhitūr vidhivad mantra-yoginam | niṣpādya prītimān bhūyo jāmātāram athābravīt ||
മന്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനായ ആ പുരുഷനോടു തന്റെ പുത്രിയുടെ വിവാഹം വിധിപൂർവ്വം സമാപിപ്പിച്ച്, സന്തുഷ്ടനായി അദ്ദേഹം വീണ്ടും മരുമകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു।
FAQs
Ritual correctness (vidhivat) is portrayed as the stable foundation upon which extraordinary blessings may rest; dharma frames even miraculous narratives.
Vaṃśānucarita: marriage is a key hinge in dynastic continuity, setting up the birth of an important progenitor (a Manu).
The union of ‘mantra’ and ‘vivāha’ can symbolize the harmonization of speech/intention (vāk/mantra) with embodied life (householder stage), producing spiritually charged progeny.