Shloka 51
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
तद्गृह्यतां मया दत्ता तुभ्यं कन्या नराधिप ।
प्रियेत्यामन्त्रिता चेयं विचारं कुरुषे कथम् ॥
tad gṛhyatāṃ mayā dattā tubhyaṃ kanyā narādhipa / priyety āmantritā ceyaṃ vicāraṃ kuruṣe katham
അതുകൊണ്ട് അവളെ സ്വീകരിക്ക; ഹേ രാജാവേ, ഈ കന്യയെ ഞാൻ നിനക്കു ദത്തമായി നൽകിയിരിക്കുന്നു. അവളെയും ‘പ്രിയേ’ എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ (അവൾ സമ്മതിച്ചു). പിന്നെ നീ ഇനിയും എന്തിന് മടിച്ചു ആലോചിക്കുന്നു?
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma requires decisive action once legitimate authority, proper gifting (kanyā-dāna), and relational acceptance are established; excessive hesitation becomes a failure of responsibility.
Ethical-narrative (vaṃśānucarita). It illustrates household dharma (gṛhastha-āśrama) through story rather than prescriptive code.
‘Acceptance’ (grahaṇa) is a liminal act: once performed in the right ritual-social matrix, it transforms status. The verse underscores the power of sanctioned speech-acts and gifts in shaping reality.