Shloka 12
Adhyaya 74 — King Svarashtra, the Deer-Queen’s Curse, and the Rise of Tamasa Manu
तेन प्लवेन स ययावूध्यमानो महीतले ।
इतश्चेतश्चान्धकारे आससाद तटं ततः ॥
tena plavena sa yayāv ūhyamāno mahītale | itaś cetaś cāndhakāre āsasāda taṭaṃ tataḥ ||
അവളെ ഒരു തോണിപോലെ താങ്ങാക്കി അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, നിലത്തിന്മേൽ ഒഴുകിപ്പോയി. ഇരുട്ടിൽ ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും തള്ളപ്പെടുമ്പോഴും ഒടുവിൽ അവൻ കരയിലെത്തി.
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Even imperfect supports can carry one through immediate peril; yet ‘darkness’ signals that mere survival does not equal clarity or right direction.
Narrative episode; not a direct sarga/manvantara passage.
Darkness indicates avidyā; being carried ‘here and there’ reflects the vikṣepa (restlessness) of mind until it finds a temporary shore.